Het nieuwe tijdperk van kerkorgelmuziek

orgels

Het pijporgel is een met de hand gebouwd muziekinstrument dat geluid creëert uit muzikale leidingen, conische balgen genoemd, geplukt uit een centrale trommel, een cimbaal genaamd.

De pijpen worden meestal gegeven in groepen die rookkanalen worden genoemd, die elk een gemeenschappelijke toon en timbre hebben via het centrale trommelkompas.De pijporgels of blaasinstrumenten werden voor het eerst gebruikt in Europa tijdens de renaissance, maar vonden al snel populariteit in Amerika, waar ze dienden als begeleiding bij militaire marsmuziek.Een soortgelijk type blaasinstrument genaamd de bugel, dat is gemaakt van metaal, wordt al ongeveer een eeuw gebruikt.

Met de vooruitgang in digitale technologie hebben kerkorgels een geheel nieuwe rol in de eredienst gekregen.In plaats van alleen te dienen als begeleiding bij een hymne of mis, kunnen ze nu ook worden gebruikt als digitale apparaten waarmee kerkgangers muziek in veel verschillende stijlen kunnen horen.Dit heeft ertoe geleid dat kerkorgels populairder zijn geworden bij een jongere generatie die er traditioneel misschien niet de voorkeur aan gaf.Digitale orgelontwerpen kunnen eenvoudig worden aangepast aan de behoeften van de veranderende muziekomgeving.

Hoewel de meeste kerkorgels die tegenwoordig in gebruik zijn, digitaal zijn, zijn er enkele antieke modellen die nog steeds worden gemaakt met de originele conische balg.Deze pijpen hebben een conische vorm en zijn meestal gemaakt van metaal of hout.Tijdens de 20e eeuw, toen de vooruitgang in elektronische orgelmuziek begon, werden deze oude metalen pijpen achteraf uitgerust met elektronische bedieningselementen waarmee de gebruiker de snelheid en toonhoogte van de klokken kon variëren.

Met de nieuwe digitale pijporgels kunnen kerkorgels klanken maken die sneller en frequenter zijn dan ooit tevoren.Enkele van de nieuwe kenmerken van deze elektronische orgels zijn stemmen die monotoon zingen, terwijl andere kerkorgels stemmen hebben die gemoduleerd zijn, fluiten produceren en een toetstoongeluid hebben.Deze nieuwste kerkorgels blijken zelfs klanken te hebben die aan een harp doen denken.

Er zijn in deze eeuw ook drie soorten elektronische soorten kerkorgels beschikbaar in de Verenigde Staten: digitale elektronische orgels, analoge elektronische orgels en hybride elektrische / uitvoeringen. Digitale elektronische orgels zijn de meest recente technologie die in een kerkkoor wordt geïntegreerd en kunnen worden bediend met microfoons of zangapparatuur.In de eenentwintigste eeuw, toen microfoons steeds goedkoper werden, kan digitale elektronische orgelmuziek worden gespeeld op elk gitaarsysteem.Deze nieuwe kerkorgels zijn aangesloten op een versterker, maar hebben geen vocalist meer nodig om ze te bedienen.Ze bevatten een ingebouwde luidspreker die is aangesloten op een computer waarop software wordt uitgevoerd die het instrument organiseert en vooraf ingestelde muzikale geluiden levert.

De digitale kerkorgels van het nieuwe tijdperk bevatten motoren met variabele snelheid en worden elektronisch aangestuurd.Hierdoor kan de gebruiker de snelheid van de motor aanpassen voor verschillende soorten muziek.Het instrument is rechtstreeks op luidsprekers of een hoofdtelefoon aangesloten via een USB- of FireWire-verbinding.Bij gebruik van een USB-aansluiting kan het instrument worden bediend vanaf elke moderne laptop of personal computer met een audio-interface of via een headset.De oude analoge kerkorgels werden bediend met schuifhendels en hadden handmatige bediening nodig voor aanpassingen.De nieuwe digitale kerkorgels draaien op computermicrocontrollers en elimineren de schuifactie.